Gericht groeien in de zorg — zonder te versnipperen

Eerst bepalen waar groei echt mogelijk is

Topklinische zorg is geen bulkproduct. Patiënten zijn bereid verder te reizen voor specialistische behandeling en verwijzers zoeken gericht naar kwaliteit. Toch kent één centrale locatie zijn grenzen. Reistijd beperkt de toegankelijkheid en daarmee ook het potentieel voor landelijke groei.

Daarom brachten we eerst in kaart waar zich voldoende latente vraag bevond om extra instroom naar de hoofdlocatie te realiseren. Op postcodeniveau combineerden we verschillende databronnen om de regionale zorgvraag te modelleren. Zo werd zichtbaar waar nog onbenut potentieel lag.

Maar zorgvraag alleen is niet genoeg.

Reistijd, marktpositie en partnerfit

Vervolgens keken we naar de reistijd naar de hoofdlocatie én naar mogelijke alternatieve aanbieders. Daarmee konden we bepalen waar een satellietlocatie daadwerkelijk drempelverlagend zou werken. Ook de bestaande positie van de zorgaanbieder telde mee. Per regio analyseerden we het huidige marktaandeel, verwijspatronen en groeipotentieel.

Dat leverde twee relevante vragen op:

• Waar kan een bestaande positie verder worden uitgebouwd?
• En waar ligt zorgvraag die nu nog nauwelijks wordt bereikt?

Daarna brachten we per regio potentiële samenwerkingspartners in kaart. Voor iedere partij keken we onder meer naar:

• het aantal betrokken professionals;
• het type zorgaanbod, van basis tot complex;
• de mate van overlap of juist aanvulling.

Zo werd niet alleen duidelijk waar uitbreiding kansrijk was, maar ook met wie uitvoering haalbaar en wenselijk was.

Ook de verzekeraar moet mee

Een satellietmodel werkt alleen als er ook extern draagvlak is. Daarom brachten we per regio in kaart welke zorgverzekeraars dominant zijn en in hoeverre zij het concept naar verwachting zouden steunen of kritisch benaderen. Uiteindelijk kwamen vijf factoren samen in één afwegingskader:

• Zorgvraag
• Reistijd
• Marktaandeel
• Partnerfit 
• Draagvlak van verzekeraars

Dat resulteerde in een onderbouwde shortlist van regio’s en partners, gebaseerd op volume, strategische fit, uitvoerbaarheid en extern draagvlak.

Gerichte groei in plaats van brede spreiding

Wat begon als een groeivraag, leidde tot een schaalbaar model voor landelijke uitbreiding.

De organisatie kreeg:

• een concrete shortlist van regio’s met aantoonbare zorgvraag en realistische uitvoerbaarheid;
• een herbruikbaar afwegingskader voor toekomstige satellietbeslissingen;
• inzicht in kansrijke samenwerkingspartners op basis van complementariteit;
• en zicht op het draagvlak binnen de organisatie en bij externe stakeholders.

Daarmee kon de organisatie gericht investeren in landelijke spreiding, zonder het karakter van de organisatie aan te tasten.

Geen versnippering, maar scherpe keuzes waar de impact het grootst is.